घास के एक टुकड़े को पहचानते हुए (आलाप - II) - Hình đám cỏ (Nhịp II) (की कविता – thơ) – Mai Văn Phấn. माई वान फान. अनुवाद: रति सक्सेना – Rati Saxena dịch sang tiếng Hin-đi
Mai Văn Phấn की कविता, (वियतनाम)
अनुवाद Rati Saxena - dịch sang tiếng Hin-đi, Ấn Độ
![](/SiteFolders/MaiVanPhan/93/rati%201.jpg)
Nhà
thơ-Tiến sỹ Rati
Saxena
घास के एक टुकड़े को पहचानते हुए
चुपचाप साथ साथ सफेद कुमुदियों को सुनते हुए
रोशनी में घुलते हुए
चिन्तामय पन्ना के स्तर तक उठते हुए
M.V.P
आलाप - II
*
सन्देशों से
राह रौशन हो गई
नीले आसमान के पार की बरसात, और खिली खिली धूप को
चिन्ताएं और गणनाएँ देख नहीं पातीं
जैसे ही पौ फटती है,
पंखे की आकृति आसमान में टंग जाती है
हर चमकदार लकीर मानो कुछ याद कर रही है
तुम एक विशाल पंखे के पीछे छिपी हो
सूखी पत्तियाँ झड़ रही हैं
पंछियों के उड़ान के रास्ते को खोलते हुए
दुपहर के बाद एक तूफान धड़धड़ाता चला आया
*
तुम्हारी आवाज की प्रतिध्वनि, मानो कि किसी ने
तुम्हारी गर्दन पर एक कोमल गर्म स्कार्फ लपेट दिया हो,
मुझे मेरे पुराने बेवकूफी भरे जवानी के दिनों सा स्पर्श करती है
एक फूल तोड़, किताबों के पन्नों के बीच दबाने वाले दिनों जैसा,
घौंसलों के मुंह पर चूजों के सिर निकल रहे हैं
पत्तियों का छज्जे से बरसात में लटक रही है
तुम हंसती बतियाती हो. बिल्कुल भोले बच्चे सी निष्कलंक
बरसात झर रही है, मैं क्लांत हो रहा हूँ
*
शान्त और अकेला, मैं अपनी उंगलियों को कस लेता हूँ
इतना कि रोशनी तक गुजर न सके
हवा भी सरक न सके
यहाँ ना सूरज चमकता है, ना हवा बहती है
मूश्किल तब होती है, जब निस्तब्धता चिपक जाती है
मैं मटर का दाना बना, सूई का छेद बन
लम्बी चाप स्टिक बना
ऊपर आसमान होगा, अब भी बहुत ऊँचा
एक धूप से चमकता बादल हौले से सरक रहा है
एक स्कार्फ मोहकता से लहरा रहा है
अचानक घर की खिड़की के सामने से
चिड़ियों का झुण्ड कि झुण्ड गुजर रहे हैं
मैं हौले से पुकार उठता हूँ, तुम्हारा नाम
छत से धुँआ उठ रहा है
जंगल के बीचों बीच, बस सन्नाटा है हवा तक नहीं
*
मेज पर कलम रखीं है, सफाई करते हुए मैं उन्हे छोड़ देता हूँ,
हाथ में कलम थामे मुझे अच्छा महसूस होता है, कुछ
अजनबीपना और अपनापन एक साथ, कलमदान चिकना है, उंगलियाँ
उसे उठाती हैं, कभी कभी मैं कलम को खोल कर भीतर झांकता हूँ
हालांकि मैं नजर बच कर करना होता है , क्यों कि ये अजीब सी हरकत है
जैसे ही कोई दरवाजे को खोल कर घुसता है, मैं कलम का ढ़क्कन खोल लेता हूँ. अंधेरी
गुहा का दरवाजा खुल जाता है...मैं अचानक जाग जाता हूँ, और कलम के ढ़क्कन को खोलना
चाहता हूँ, उसे उठा कर ऊपर रखता हूँ, और कलम को दाहिनी ओर या नीचे,,,
बन्द करते..
फिर से खोलते...
खोलते,,, बन्द करते...
कलम सन्तुलित और सही सलामत है
*
मैं एक काल्पनिक जहाज की रैलिंग से सट कर झुक जाता हूँ
तुम एकदम करीब लहराती खड़ी हो
तुम्हारी कोमल कमर से बाल लहरा रहे हैं
मुझे याद आता है कि छोटे से झोले में, जो मेरे साथ था
खाना और पानी की बोतल है
जहाज लहरों पर तैरता है, मैं तुम्हे और
ऊपर उठते देखना चाहता हूँ
जब हम पंछी की तरह ऊपर उठ जाते हैं तो
मैं शान्ति से पानी का घूँट पीता हूँ
समन्दर विशाल है
तुम दूर लहरा रही हो
बहुत नन्ही , मेरी दृष्टि को तिरछा करती हुई
लहरे मेरे जहाज के नीचे लहराने लगी हैं, लहर के बाद पुनःलहर.
*
मैं आराम से चाय की घूंट भर रहा हूँ
चमकीली धूप, तुम्हारे आंचल में गैरुए रंग का फूल है
तुम चौकोर टाइलों वाले फर्श पर आलथी पालथी मारे बैठी हो
चाय की खुशबू हर जगह फैल रही है
तुम्हारी बाहों में, तुम्हरी गर्दन की सलवटो में
तुम्हारे पैर के रंगे नाखूनों मे
मूझे घूंट भरने को याद दिलाती हुई
हर घूंट के साथ मैं देखता हूँ
सुबह सुबह चय की महक उस हरियाली में मण्डराने लगती है
चाय की पत्तियाँ सूख रही हैं
हर छत, हर पर्वत, ओस को उठाये खड़ा है
हमारे विचारों से सफेद बादल आ लिपटते हैं
मैंने अपनी चाय लगभग खत्म कर ली
और यूं ही बादलों को निहारने लगा
तुम्हारा चेहरा कभी दिखता है तो कभी ओझल हो जाता है
उत्कृष्ट, उत्सुक,
खुशी और तुम,,
यह स्वादिष्ट चाय मुझे और जाग्रत कर देती है
हालंकि मुझे सफेद बादल का पान करना था
पैर के नाखून भी अब,चाय के रंग के हैं, ज्यों भूत की ओर
खिसक रहे हैं,कभी प्रकट होते हैं, कभी अप्रकट,,,,
*
तुम कुछ अर्धरहीत शब्द फुसफुसाई,
मैंने आसानी से समझलिया जिन्हें, अच्छी तरह
नीले आसमान, और घास पर हमारे पाँव
धरती की समृद्ध हो उठी
तुम अंधकार हो उठी
मेरे पाँवों के अंगूठो को खोजती हुई
*
मेरी सांसो से फोन का रिसीवर गर्मा उठा, और तुमने पूछा,"नाश्ता कर लिया?"
"क्या कर रहे हो?"," सीधे बैठना मत भूलना" , मैं मेज पर अपने हाथ टिकायें
यूँ ही कुछ जवाब देता रहा, तुम्हारी आवाज फुसफुसा रही थी, बिजली के पंखे की हवा
कमरे में बह रही थी, चौड़ी डेस्क, संकरा दरवाजा, हाथ फैलाते ही मैं
सब कुछ छू सकता था, आज की सुबह गुलदान में ताजे फूल सजे हैं, तुम्हारी आवाज
बैंजनी फूलों से प्रतिध्वनित होकर आती है, जो नन्ही पत्तियों से घिरा है
मैं तुम्हे सुनता हुआ किताब उठा कर रख देता हूँ
कलम और घड़ी अपने आप दूर हो जाते है....
*
मै रह में रुकना चाहता हूँ
घास में लेटना चाहता हूँ
आसमान को ओढ़, मैं दरख्त पर चढ़ना चाहता हूँ
नीचे देखता हूँ, मैं रेत का शोक मनाना चाहता हूँ
अनिश्चय का क्षणः मैं निस्स्तब्ध ।
मैं ओस की उन बून्दों को नकार देता हूँ जो सूर्य की
नमकीन रोशनियों की ओर एकत्रित हो रही हैं, वे
मुझे आकर्षित करने दौड़ी चली आ रही हैं, खीँच रही है
रथ की तरह, मेरी देह को खण्ड खण्ड करने को,,
जब तक कि मैं अपनी किताब वपिस रखूं
यह क्षण ऐसा था कि मैं कसाई के आदेश का
इंतजार कर रह हूँ
दुखित जलबिन्दु बादलों तक उठते हैं
मेरी देह पर तैरते उष्ण अन्त को सुनते हुए
भूरी चिड़ियों का जोड़ा मिलन को आतुर है
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Tr%E1%BA%A7n%20Nghi%20Ho%C3%A0ng.jpg)
Nhà thơ-Dịch giả Trần Nghi Hoàng
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Frederick%20Turner%20008.jpg)
Nhà thơ-Giáo sư Frederick Turner
Translated from Vietnamese by Trần Nghi Hoàng
Edited by Frederick Turner
Figure a
patch of Grass
Together in silence listening to the
white lotuses
emerging bright,
rise up into the Cintamaya-panna(*)
M.V.P
Cadence II
*
Posted messages
brighten the small doorway
The blue sky beyond, rainy, sunny
the worry and calculation cannot see me.
One moment begins the day
draw a fan-shaped horizon
Every bright streak memorizing some thing
you hiding behind a giant fan
Dry leaves are falling;
by late afternoon the thunderstorm rushes in
opens up the flight path of birds.
*
The echo of your voice, sounds as if you wrapped a light
warm scarf around my shoulder
touched me with the old foolish time of youth.
Pick a flower, clamp it between the pages of poetry.
Young birds rise up in the nest’s mouth
the leaf canopy drooping in the rain.
You laughed and talked, innocent as child
The rain sprinkles, I’m haggard with distress.
*
Quiet, alone I knit my fingers
don’t allow light to pass through
don’t allow wind to go through.
Here no sun shines, no wind blows
Most terrible when nestled in quiet.
I become the pea, the point of a needle,
a lone chopstick.
Up there the sky still high
A bright cloud drifts swiftly by,
Your scarf flirtatiously floating
by chance from a window of the house
birds fly past, flock by flock.
Calling your name, I gently evoke
the smoke going up through a roof
in the middle of the forest, silence has no wind.
*
The pen’s on the table. Cleaning up I still want to leave
it there. Holding the pen; I relax, this pen is both strange and familiar. The
penholder smooth, the fingers holding. Sometimes I unscrew the pen to see
inside (must do this sneakily because this is a bizarre behavior). I undo the cap
of the pen as one would burst open a door, pry open the hatch of a dark
cellar... Feeling suddenly awake, I open my eyes. I want to remove the pen cap
somewhere. Place the pen cap above, the pen to the right or below. Even vice
versa.
Undoing...
Screwing back...
Screwing... undoing ...
Screwing again...
The pen balanced and unharmed.
*
I lean on the railings of the imagined ship
together with you flying close
your soft waist and hair tossed back
Reminded of the small bag I carry
A little food and a bottle of drinking water.
The ship glides on the waves
I want you to fly higher,
While far away like a bird
I calmly peck a small sip of water.
The sea wider,
you’re wavering far away
very tiny, making me squint.
The waves roll in under the bows of my ship,
one column of water follows another.
*
Relaxing, I drink tea
bright as sunlight, the russet color of the flower in your lapel,
your legs splayed open on square tiled floor.
the fragrant tea opens the space
between your arm, the fold of your neck,
your toenails painted dark tea color
Remind me to sip...
Slow each gulp
I see the lap of tea’s land rising up green in early morning,
the buds of tea leaves shrink
every roof, every mountain, lifting up this dew,
white clouds coming to wrap around my thoughts.
I’ve nearly finished drinking the cup of tea
imagine only white clouds,
your face appearing and disappearing,
brilliant,
happiness and you…
This delicious cup of tea makes me lucid,
I drink in the white cloud,
The color of your toenails tea color, appearing and
disappearing as they walk past.
*
You whispered those meaningless words
that I always understand, hear so clearly
blue sky, feet on the grass,
the richness of the land,
your darkness,
touches each of my toes.
*
My breath warmed up the cold phone, and you asked me “Had
breakfast yet? What are you doing? Remember to sit up straight.” I answered
vaguely, putting my hand on the desk. Your voice murmured. The electric-fan at
low speed blew wind across the room. The wide desk. The narrow door. “If I
stretch out my hand I can touch everything.” I said. “Vases of flowers this
morning are fresh”. It was your voice. The echoes were yours, violet flowers,
surrounded by tiny foliage. I listen to you, then put away the book.
The pen and clock drift by themselves...
*
I want to stop by the roadside,
lie down in the grass
the sky high over me; I want to climb the tree;
looking down, I regret the sand,
crave to blend into sand.
An irresolute moment: I’m motionless.
I ignore the morning dew that swarms toward
the salty waves and sun, that rushes to
pull me, stretched out, like a chariot to tear my body into pieces
Before I put the book down,
It’s like trying to calm down while waiting for the butcher’s command
The sad water-drop flying up to the cloud
listen to the warm-hot egg rolling over my body,
a pair of brown sparrows hurrying to mate.
________
(*) According to the Theravadan Buddhism, there are three modes of attaining
moral wisdom:
Attaining moral wisdom from reading, hearing
and instruction—Attuning wisdom based on learning.
Cintamaya-panna: Attaining moral wisdom from
reflection—Attaining wisdom based on thinking.
Attuning moral wisdom from practice of
abstract meditation (attuning wisdom based on mental development).
Hình Đám Cỏ
Bên nhau lặng im nghe bông sen trắng
đang nhói sáng
vươn trong huệ tưởng
M.V.P
Nhịp II
*
Tin nhắn hiển thị
Sáng ô cửa nhỏ
Trời xanh, mưa nắng phía sau
Nỗi lo toan không thấy được
Thời khắc đầu ngày
Vẽ chân trời rẻ quạt
Mỗi vệt sáng ghi nhớ từng việc
Em ẩn sau chiếc quạt khổng lồ
Lá khô rụng xuống
Cơn giông cuối chiều ập đến
Mở đường chim bay
*
Tiếng em vọng ai quàng lên chiếc khăn ấm nhẹ
Chạm vào anh thuở khờ dại xưa
Ngắt bông hoa kẹp vào trang sách
Chim non vươn trên thành tổ
Chênh vênh vòm lá treo mưa
Em cười nói hồn nhiên trẻ nhỏ
Lất phất mưa anh phờ phạc ưu tư
*
Lặng lẽ một mình đan ngón tay
Không cho ánh sáng đi qua
Không cho gió đi qua
Ở đây không nắng và gió
Càng khủng khiếp nép vào tĩnh
lặng
Anh thành hạt đậu, mũi kim
Chiếc đũa lẻ loi
Trên kia có thể trời vẫn cao
Mây trôi nhanh và nắng
Chiếc khăn lượn lờ
Vô tình từ cửa sổ ngôi nhà
Chim bay qua từng đàn
Gọi tên em, anh khẽ gọi
Ngọn khói lên từ một mái nhà
Giữa rừng lặng thinh không gió
*
Chiếc bút trên bàn.
Khi dọn dẹp vẫn muốn để lại. Cầm bút thư giãn, vừa lạ vừa quen.
Quản bút nhẵn ngón tay cầm. Đôi khi tháo ruột bút xem (phải tháo trộm
vì hành vi quái đản). Mở nắp bút như bật cánh cửa, cậy nắp hầm tối... Cảm giác
chợt thức, chợt mở mắt. Muốn tháo nắp bút một nơi. Nắp bút để trên, thân bút bên
phải hay ở dưới. Cả ngược lại.
Mở…
Lắp...
Lắp... mở...
Lắp lại…
Cây bút ngay ngắn bình yên
*
Tựa lan can tàu tưởng tượng
Cùng em đang bay rất gần
Lưng mềm tóc xoã hất ngược
Dặn chiếc túi nhỏ anh mang
Có đồ ăn và chai nước uống
Con tàu lướt trên ngọn sóng
Anh muốn em bay cao hơn
Khi xa tít một cánh chim
Anh bình tĩnh nhấp ngụm nước nhỏ
Biển rộng hơn
Em chao liệng xa
Bé tí ti làm anh nheo mắt
Sóng cuộn trước mũi tàu anh từng cột nước
*
Thanh thản uống trà
Nắng sáng màu hoa nâu ve áo
Chân em co duỗi nền gạch ô
vuông
Mở không gian hương trà thơm
Từ cánh tay, ngấn cổ
Móng chân sơn đậm màu trà
Nhắc anh hãy nhấp
Chậm từng ngụm
Thấy vạt chè lên xanh buổi sớm
Búp chè se lại
Từng nóc nhà, đỉnh núi đội
sương lên
Mây trắng đến quấn quanh ý nghĩ
Anh uống gần cạn ly trà
Chỉ vơ vẩn hình dung mây trắng
Gương mặt em ẩn hiện
Rạng rỡ, lo âu
Hạnh phúc và em...
Chén trà ngon anh thêm minh mẫn
Dù đã uống cả làn mây trắng
Vẫn móng chân màu trà ẩn hiện
bay qua
*
Thầm thì lời vô nghĩa
Luôn thấu hiểu, nghe rõ
Trời xanh chân cỏ
Đất đai mỡ mầu
Em bóng tối
Lần tìm từng ngón chân anh
*
Hơi thở truyền nóng điện thoại giây lát, hỏi
anh ăn sáng chưa, đang làm gì, nhớ ngồi ngay ngắn. Anh trả lời bâng quơ, đặt
tay lên bàn. Tiếng em rì rầm. Quạt để tốc độ nhỏ thổi gió khắp phòng. Bàn rộng.
Cánh cửa hẹp. Đưa tay có thể chạm đồ vật bất kỳ. Lọ hoa sáng nay đang tươi trở
lại. Tiếng em vọng từ bông hoa phớt tím, cánh lá nhỏ vây quanh. Anh nghe em cất
đi cuốn sách.
Chiếc bút và đồng hồ tự trôi...
*
Muốn dừng lại bên đường
Nằm lên cỏ
Trời cao mong leo lên cây
Nhìn xuống tiếc nuối cát
Thèm trộn vào cát
Giây phút phân vân anh bất động
Mặc sương sớm ùa đến
Sóng mặn và nắng ùa đến
Kéo căng anh cỗ xe ngựa phanh thây
Trước lúc đặt cuốn sách xuống
Như cố trấn tĩnh đợi lệnh gã đồ tể
Giọt nước buồn bay lên đám mây
Nghe quả trứng ấm nóng lăn qua cơ thể
Đôi sẻ nâu
vội vàng giao hoan chớp mắt.
M.V.P
![](http://maivanphan.vn/SiteFolders/MaiVanPhan/93/Firmament%20without%20roof%20cover%20-%20200.jpg)
(Rút từ tập thơ “Bầu trời không mái
che / Firmament without Roof Cover”)
POET RATI SAXENA
Rati Saxena - Poet/ Translator/
Editor (kritya)/ Director Poetry festivals - kritya and vedic scholar. She has
11 collections of poetry in Hindi and English and one each in translated into
Malayalam (translated), Irish, and Italian, and English by other poets. Her
poems have been translated in other international languages like Chinese,
Vietnam, Albanian, Spanish, Uzbek, Indonesian etc. She has a travelogue in
Hindi “Cheenti ke par”, a Memoir in English“ Every thing is past tense “, and a
criticism on the work of famous Malayalam Poet Balamaniyamma’s work. Her
study on the Atharvaveda has been published as “The Seeds of the Mind- a fresh
approach to the study of Atharvaveda” under
the fellowship of the Indira Gandhi National Center for Arts. She has
translated about 12 Malayalam works, both
prose and poetry, into Hindi and two poetry books from Norwegian languages.
She has participated in several national seminars and published articles in a
number of journals. She secured the Kendriya Sahitya Akademi award for translation in the year 2000. She has
been invited for poetry reading in prestigious poetry festivals like “Poesia
Presente” in Monza (Italy)(2009), Mediterranean Festival
(Rome)(2009),International House of Stavanger (Norway)(2009), Struga Poetry
Evening (Macedonia) (2010) ‘3rd hofleiner donauweiten poesiefestival 2010,
Vienna, the prestigious poetry festival in Medellin -Colombia (2011 and 2014),
And she also taken part in in China’s Moon Festival and Asia pacific poetry
festival Hanoi (2015) She is the only Indian participant in some imp
poetry festivals like Iran’s Fajr Poetry Festival, Iran (2014), International
Istanbul Poetry Festival (IIPF) Turkey (2014), 4th international
Eskisehir Poetry Festival Turkey (2014), Asian pacific literary festival
- Vietnam and spacial poetry reading at Galacia (spain). She has also been
invited to some American Universities like Mary Mount University in
Los Angeles and University of Seattle (USA) to talk on Vedic poetry and recite
her own poetry. She is the founder member of the World Poetry Movement. She is
the only Indian whose poem has been chosen in popular book of China “110
modern poems of the world”.
NHÀ THƠ RATI SAXENA
Rati Saxena - Nhà thơ/ Dịch giả/
Tổng biên tập (tạp chí thơ kritya) / Giám đốc các lễ hội Thơ - kritya và
là Học giả kinh Vệ Đà. Bà đã có 11 tập thơ bằng tiếng Hin-đi và tiếng Anh, mỗi
ngôn ngữ Malayalam, Ai-len, Ý và Anh đều có một tập thơ được dịch sang bởi
những nhà thơ khác. Những bài thơ của bà đã được dịch sang những ngôn ngữ quốc
tế khác như tiếng Trung Quốc, tiếng Việt Nam, tiếng An-ba-ni, tiếng Tây ban
nha, tiếng Uzbek, tiếng In-đô-nê-xi-a v.v… Bà đã có một bộ phim về chuyến du
lịch bằng tiếng Hin-đi “Cheenti ke par”, một kí sự bằng tiếng Anh “Mọi điều đều
ở thời quá khứ”, và một bài phê bình về tác phẩm viết bằng ngôn ngữ Malayalam
của nhà thơ nổi tiếng Balamaniyamma. Bài nghiên cứu của bà về Atharvaveda đã được xuất bản với cái tên “Những hạt giống tinh
thần - một sự tiếp cận mới đối với đề tài nghiên cứu về Atharvaveda” với tư
cách thành viên của Trung tâm nghệ thuật quốc gia Indira Gandhi. Bà đã
dịch khoảng 12 tác phẩm bằng tiếng Malayalam, cả văn xuôi lẫn thơ ca sang tiếng
Hin-đi và hai tập thơ từ tiếng Na-uy. Bà đã
tham gia nhiều hội thảo quốc gia và đã đăng nhiều bài viết ở một số tạp chí. Bà giành được giải thưởng Kendriya Sahitya Akademi
cho công tác dịch thuật vào năm 2000. Bà
đã được mời đọc thơ trong các Lễ hội thơ có uy tín như “Poesia Presente” ở
Monza (Ý) (2009), Lễ hội Địa Trung Hải (Rôm) (2009), Nhà hát quốc tế Stavanger
(Na-uy) (2009), Đêm thơ Struga (Ma-xê-đô-ni-a) (2010), Lễ hội thơ hofleiner
donauweiten lần thứ 3 năm 2010, ở Viên, Lễ hội thơ có uy tín ở Medellin -
Cô-lôm-bi-a (2011 và 2014). Bà cũng tham gia Lễ hội Trăng của Trung Quốc và Lễ
hội thơ Châu Á - Thái Bình Dương ở Hà Nội (2015). Bà là nhà thơ duy nhất của Ấn
Độ tham dự một số lễ hội thơ quan trọng như Lễ hội thơ Fajr của I-ran tại I-ran
(2014), Lễ hội thơ quốc tế Istanbul (IIPF), Thổ-nhĩ-kì (2014), Lễ hội thơ quốc
tế Eskisehir lần thứ tư, Thổ-nhĩ-kì (2014), Lễ hội văn chương Châu Á - Thái
Bình Dương (Việt Nam) và đọc thơ ngoài trời tại Galacia (Tây-ban-nha). Bà cũng
đã được mời tới thăm các trường đại học Hoa Kì như Trường đại học Mary Mount ở
Los Angeles và Trường đại học Seattle (USA) để nói chuyện về thơ Vệ Đà và ngâm
thơ của bà. Bà là thành viên sáng lập của Phong trào thơ thế giới. Bà là nhà
thơ Ấn Độ duy nhất có thơ được chọn in trong tuyển tập thơ nổi tiếng của Trung
Quốc “110 bài thơ hiện đại của thế giới” (Phạm Văn Bình dịch từ Anh
ngữ).
Nhà thơ-Tiến sỹ Rati Saxena